José van de Vooren-Sprengers

donderdag 1 oktober 2020

Periodiek zetten we op deze plaats een rebalancer - lid van Platform Rebalancing Nederland - in de schijnwerper. Deze keer is dat José van de Vooren-Sprengers.

Foto_PRN.jpg

 

Even terug in de tijd. 30 maart 2014, een zondag. We zouden tegen de avond uit gaan. Om een uur of twee ging het licht uit, ik moest even naar bed om te slapen voor we op pad gingen. Toen mijn man me wakker maakte, kon ik alleen maar huilen omdat ik me helemaal uitgeput voelde. Het uitje ging niet door…

De jaren ervoor was er veel gebeurd: gescheiden van mijn eerste man, een lieve vriendin verloren aan kanker, de ziekte en het overlijden van mijn vader (kanker en nog meer kanker) van zeer nabij meegemaakt, van baan veranderd, een nieuwe liefde tegengekomen, getrouwd, huis verbouwd, verhuisd. Al die tijd ging ik door, pantser op mijn rug, een glimlach op mijn gezicht geplakt en maar volhouden. Nu was ik helemaal op, alle energie was mijn lijf uit. Het enige dat ik nog leek te kunnen, was huilen en (slecht) slapen. Op maandag ging ik toch naar kantoor (want als je geen koorts hebt, ben je niet ziek) en daar ben ik echt ingestort. Mijn leidinggevende stuurde me met spoed naar de bedrijfsarts en naar de bedrijfsmaatschappelijk werker. Bij de laatste zat ik huilend te vertellen hoe verschrikkelijk moe ik was, hoe mijn hoofd echt wel wist wat er allemaal gebeurd was, maar dat mijn lijf het allemaal niet meer begreep. Hij sprak toen de (weet ik nu) levensveranderende woorden: “Heb je weleens van Rebalancing gehoord?”. Nee, dat had ik niet, en hij legde uit dat het bij Rebalancing draait om voelen, om het contact tussen lichaam en geest te herstellen. Het klonk spannend, maar ik wist ook heel zeker dat doorgaan op de vertrouwde weg (stoer en gepantserd) geen optie meer was.

Zo kwam ik terecht bij Sabine in Oegstgeest. Bij de eerste sessie voelde ik al dat dit was wat ik nodig had. Ik hoefde niets aan mezelf te veranderen, alleen maar te voelen wat er was, waar het pijn deed. En alles was goed, alles mocht er zijn. Doodeng, en bevrijdend. Toen ik na afloop van de eerste sessie in de auto zat, zag ik dat mijn ogen er anders uitzagen. Helderder. Wat een ontdekking. Na een aantal sessies nam ik bij Sabine een brochure mee van de Rebalancing School. Daarin las ik over het Inspiratiejaar en de opleiding tot Rebalancer, en het raakte iets in me. Het Inspiratiejaar, helemaal werken aan mijn eigen proces, voelen wat er allemaal speelde. Superkwetsbaar, doodeng èn opwindend. Doodeng, omdat meer voelen meer raakbaarheid betekent. Meer raakbaar betekent dat ik bezeerd kan worden, maar ook dat ik blijheid en geluk veel dieper kan voelen. In de loop van de maanden erna wist ik eerst zeker dat ik het inspiratiejaar zou willen doen, en daarna kwam meer en meer het verlangen om de opleiding tot Rebalancer te volgen. Om door te kunnen geven wat het mij gebracht had en nog steeds brengt. Ik heb me in januari 2015 ingeschreven voor het Inspiratiejaar, dat op 24 september zou beginnen. Drie dagen voor aanvang ging mijn wereld op zijn kop, toen ik op 21 september de diagnose borstkanker kreeg .

“Ik heb geen goed nieuws” zei de chirurg. Wat een understatement.
De diagnose kanker, in welke vorm ook, in welke fase ontdekt ook, is een mokerslag. Je wereld staat op zijn kop, alles staat (even) stil, je bestaan wordt helemaal gericht op behandelen, curatief of palliatief. Even was er de twijfel of ik wel aan de opleiding kon beginnen, maar die is snel weggenomen door mijn man, de chirurg en de docenten.

Mede hierdoor heb ik er ervoor gekozen om het hele proces van ziek zijn, beter worden en helen, voelend door te gaan. Mijn hoofd hoorde en begreep wat er gezegd werd, en mijn lijf voelde wat er aan de hand was.
Omdat mijn lichaam met al haar angst, pijn, verdriet en vreugde er mocht zijn, kon ik het hele proces aan. Het medische aspect – de operatie, nabehandeling – was prima in orde. Er is door de artsen, radiologen en verpleegkundigen heel goed voor me gezorgd. Het voelende proces ben ik met hulp van Rebalancing ingegaan. Omdat alle pijn, boosheid, verdriet en vreugde er gewoon mocht zijn, ben ik dansend, huilend, schreeuwend en lachend het hele proces doorgekomen.

Inmiddels zijn we vijf jaar verder sinds de diagnose. Ik heb in 2018 de opleiding tot Rebalancer afgerond en ben mijn eigen praktijk gestart. ‘Word-bewust’ heb ik hem genoemd, omdat bewustwording en acceptatie van alles wat er in mij leeft mij hier gebracht heeft, en omdat ik dat heel graag wil doorgeven.

Ik nodig mijn cliënten uit om te voelen en daar ruimte aan te geven door middel van geluid, beweging, stilte – wat er maar wil komen. De cliënt staat centraal – niets moet, niets is gek of raar of fout. Door wat zich aandient in het licht te zetten, verliest het zijn grip. Ik heb het zelf in een dagboek eens als volgt omschreven: “door mijn angst lucht te geven, in het licht te zetten, verliest hij zijn kracht. Ik heb nog wel de angst, maar de angst heeft mij niet meer.” Het mooie is dat bij positieve ervaringen het tegenovergestelde gebeurt: vreugde die zich aandient en in het licht wordt gezet, vermenigvuldigt zich. Levensvreugde groeit en groeit, is mijn ervaring. Het is heerlijk om te zien hoe de gezichten van mijn cliënten zich ontspannen, hoe hun ogen helderder gaan staan, hoe ze mijn praktijk net iets meer rechtop, iets opener verlaten dan toen ze binnenkwamen. Net als ik na mijn sessies bij Sabine.

José van de Vooren-Sprengers
www.word-bewust.nl

 

Zelf bij een rebalancer ervaren wat Rebalancing is? Hoe dat voelt?
Een rebalancer vind je op de pagina Zoek een rebalancer.

Liever meedoen aan één- of meerdaagse workshop?
In onze Agenda worden workshops aangeboden.

 

In de spotlight: Lilian de Jongh

José van de Vooren-Sprengers

donderdag 1 oktober 2020

Piet Jan Hollemans

maandag 24 augustus 2020

Sofie Meijer

woensdag 8 juli 2020

Steef Tomas

woensdag 3 juni 2020

Inge Kraan

maandag 13 april 2020